Villa Fioriamo ligt bijzonder gunstig: heerlijk buiten, tussen de wijngaarden, olijfbomen en het bos, maar tegelijk heel centraal. We bevinden ons tussen Florence en Siena en vooral dicht bij het centrum van Greve in Chianti, op slechts 2,3 kilometer afstand. Bovendien zijn we omringd door geweldige restaurants. Op onze website staat een lijst met restaurants die we aanraden, en daarnaast vertellen we graag af en toe wat meer over een specifieke plek. Deze keer nemen we jullie mee naar het restaurant waar onze droom eigenlijk mee begon: Cantinetta di Rignana, op 4 kilometer afstand van Villa Fioriamo. 

Zo’n 4,5 jaar geleden besloten we dat we naar Italië wilden verhuizen, specifiek naar Toscane, om daar een plek voor toeristen te runnen. We zetten ons huis te koop en begonnen aan onze zoektocht. Goed om te weten: Toscane is een gewest en bestaat uit meerdere provincies. Het is dus een behoorlijk groot gebied. 

We kenden Toscane allebei al van eerdere vakanties. Bart ging vroeger met zijn gezin vooral naar de kust en had van daaruit verschillende delen van Toscane bezocht. Hij was er al heel vaak geweest. Ik, Esther, was ook een aantal keer in Toscane geweest, onder andere in Montepulciano, Arezzo, aan de kust en in Chianti, maar minder vaak dan Bart. 

En zo startte onze zoektocht. We bekeken van alles: de omgeving van Lucca, de provincie Maremma rond Grosseto, de regio rond Montepulciano, de omgeving van Cecina en nog veel meer. Van plek naar plek, van afspraak naar afspraak. Het was een prachtige ontdekkingsreis, maar na 2,5 week ook behoorlijk intensief. 

Bijna aan het einde van die ontdekkingsreis vroeg ik aan Bart: “Vind je het een optie om via mijn favoriete restaurant terug naar het noorden te rijden?” We hadden nog twee nachten geboekt in Piemonte voordat we naar huis zouden gaan. “Natuurlijk,” was Barts antwoord. Voor lekker eten is hij altijd wel te porren. Het was maar zo’n 130 kilometer rijden, dus dat kon prima. En nauwelijks om. 

Ik belde, reserveerde en wij reden die kant op, naar Cantinetta di Rignana. Het was een plek waar ik altijd met veel plezier had gegeten en waar de regio mijn hart had gestolen. Ik voelde me er zó thuis. En juist dat gevoel had ik gemist op alle plekken die we tot dan toe hadden bezocht. Ik wilde weten of het nog steeds zo voelde. 

We kwamen aan in de schemering. Het was al wat later in september en we hadden nog niets gereserveerd voor de nacht, dus dat regelden we ter plekke. Bart had de omgeving nog niet goed kunnen zien; daarvoor was het inmiddels te donker. 

Het eten was opnieuw verrukkelijk. Cantinetta di Rignana heeft een uitgebreide kaart met overheerlijke gerechten. Ons verblijf lag niet ver weg: een paar kilometer verderop, via een onverharde weg. We kwamen er in het donker aan. 

De volgende ochtend sloeg Bart de deuren van ons verblijf open en was diep onder de indruk van het uitzicht en de omgeving. “Jeetje, wat is het hier mooi!” Ook ik voelde me weer intens gelukkig om terug te zijn op mijn plekkie. Hier voelde het zó goed. En zo geschiedde: we zijn nog drie keer teruggekomen en hebben voor de zekerheid ook nog in een grote cirkel rondom deze locatie gekeken. Maar uiteindelijk zijn we op slechts 4 kilometer van Cantinetta di Rignana beland. Door de bomen heen kunnen we zelfs de plek zien waar we toen verbleven. Cantinetta di Rignana is dus niet alleen een geweldig restaurant, maar heeft voor ons ook een speciaal plekje in ons hart. En we komen er nog geregeld.